Vele mooie recensies

Vele mooie recensies

Hadie Judith, Boekje is uit en ik wil je laten weten dat ik het enorm knap vindt hoe je hebt geschreven.
Je laat jezelf met al je onzekerheden en zwakte’s zien en daar heb ik heel veel bewondering voor.
Wat je schreef over de verpleegkundigen in het ziekenhuis herkende ik heel erg. Ik heb daar meerdere keren voor Rolf zijn welzijn moeten knokken, omdat hij daar zelf niet toe in staat was. Ik ben niet verpleegkundig onderlegd maar heb in dat halve jaar dat Rolf in het ziekenhuis/revalidatiecentrum zat, heel veel geleerd. Het belangrijkste voor mij was dat ik moest handelen naar mijn gevoel en dat heeft er mede voor gezorgd dat ik het gevoel heb dat wij de revalidatie samen gedaan hebben. Zo mooi om bij jou dat stukje herkenbaarheid te vinden!
Ik maak aan alle kanten reclame voor je boekje maar leen hem niet uit. Ik zeg erbij dat ze voor die 15,- zelf het boekje maar aan moeten schaffen en ik hoop dat al mijn vriendinnen er gevolg aan geven.
Lieve Judith, je bent een stoere tante en ik heb veel respect voor jou en je gezin. Knuffel van Hennie Klant


Indrukwekkend geschreven… bepaalde gevoelens herkenbaar vanuit hele andere ervaringen… als je deze ziekte niet hebt kun je je geen enkele voorstelling maken wat de gevolgen hiervan zijn en hoe je hier als patiënt mee om moet gaan…. enerzijds een logische conclusie anderzijds een groot gemis. Het boek grijpt je bij de keel en laat je niet meer los. Mooi geschreven, open en eerlijk, rauw zoals het is.
Een regelrechte aanrader voor een ieder die er open voor staat om inzicht te krijgen wat iemand doormaakt als hij/zij een dergelijk bericht te horen krijgt. Hier kunnen (toekomstige) patiënten kracht uit putten maar ook zeker mensen die dit (gelukkig) niet hebben…verplaats je eens in iemand anders…denk mee…voel mee…praat mee en geef je onvoorwaardelijke steun in welke vorm dan ook. 
Wees je bewust van je eigen kracht en geniet van wat je hebt.
Judith…. diep respect voor het delen van ‘je verhaal’ ..inspirerend en confronterend. Sander Boon


Indrukwekkend verhaal, heb het in 1 keer uitgelezen. Van sommige stukjes in het boek kreeg ik een brok in m’n keel en rolden de tranen over m’n wangen. Wat een impact heeft het op je leven als zoiets je overkomt. Veel respect voor Judith hoe ze hiermee omgaat en dit heeft willen delen met iedereen door dit boek. Knap als je door alle tegenslagen ook altijd nog de pareltjes in het leven kunt blijven zien!! J. Sturm


Hallo  Judith,
Dank voor je boek, ik heb het direct gelezen!
Mijn complimenten, goed dat je dit boek hebt geschreven en heel bijzonder dat je het vanuit 2 kanten hebt beschreven.
Ik wil het graag een cliënt van me laten lezen, ik zie haar morgen.
Ik begeleid haar vooral gericht op energiemanagement en cognitieve problemen. Ik richt me vooral op de cognitieve gevolgen.
Heb jij cognitieve revalidatie gehad? Heb je nog ergotherapie? Of kun je er altijd een beroep op doen als je weer een vraag hebt.
Mooi zoals je je situatie beschrijft, zoals je met de situatie omgaat,  en wat een vreselijk gedoe heb je gehad met de Gemeente, daar kan ik me dan zo boos over maken!!
Ik hoop dat het goed met je gaat ondanks de beperkingen,
Heel veel sterkte me alles en veel geluk!
met vriendelijke groet,
Mariolein Boerrigter

Recensie van Professor Bernard Uitdehaag Neuroloog en directeur VUmc MS Centrum Amsterdam

Recensie van Professor Bernard Uitdehaag Neuroloog en directeur VUmc MS Centrum Amsterdam

Spijkers in mijn huid is een verhaal over wat het krijgen van de diagnose MS met je doet. Over het verliezen van de controle over je eigen leven. Judith van Leeuwen beschrijft in dit heel persoonlijke verhaal op een indrukwekkende wijze het ongeloof, de ontkenning en het uiteindelijk leren omgaan met een chronische ziekte. Dit zal voor veel mensen die in zo’n situatie terecht komen herkenbaar zijn.

Het bijzondere aan het verhaal van Judith is dat zij van zorgverlener veranderde in een zorgontvanger. Wat bij Judith gebeurde, hoor je vaak van zorgverleners die ernstig ziek worden. Aangewezen op het ontvangen van zorg zien zij wat er beter kan in de zorg.

We moeten als zorgverlener altijd het perspectief van de patiënt voor ogen houden e ons realiseren wat het betekent om patiënt te zijn. De trend is al jaren om de patiënt meer de regie te geven. Dat is goed en belangrijk, maar tegelijk moeten we als zorgverlener open blijven staan voor mensen die de regie op bepaalde momenten niet willen of kunnen nemen en dan moeten we hun schreeuw om hulp horen.

Het boek van Judith helpt om zorgverleners en zorgontvangers dichter bij elkaar te brengen.

Professor Bernard Uitdehaag                                                      

Neuroloog en directeur VUmc MS Centrum Amsterdam

Recensie Carolien Sino Instituutsdirecteur Verpleegkundige Studies Hogeschool Utrecht

Recensie Carolien Sino Instituutsdirecteur Verpleegkundige Studies Hogeschool Utrecht

‘Spijkers in mijn huid’ neemt de lezer mee in de wereld van Judith van Leeuwen-Jans. Judith, wijkverpleegkundige, moeder van drie kinderen, en echtgenote, bruist van energie en ambities en staat midden in het leven als de diagnose MS aan haar deur klopt. Zonder aan te klagen wordt de lezer in een veertigtal korte verhalen geboeid door vlijmscherpe observaties van af en toe absurde situaties in de zorg. Hoewel Judith stelt dat de gezondheidszorg in Nederland over het algemeen goed geregeld is, beschrijft zij tenenkrommende situaties waar lering uitgetrokken kan worden voor zorgprofessionals. Zo beschrijft Judith naast prachtige voorbeelden van goede zorg, diverse schrijnende situaties van stuiten op onbegrip of niet serieus genomen te worden. De telefoniste en de uiterst onvriendelijke ‘zuster J.’ worden op een dusdanig wijze beschreven, dat geen enkele zorgprofessional zich hiermee zal willen identificeren. Leerzaam! Haar doel: een beter inzicht in de belevingswereld van de patiënt voor de zorgprofessional, lijkt zij hiermee ruimschoots te behalen. ‘Spijkers in mijn huid’ is geen zielig ervaringsverhaal, maar een verhaal van een veerkrachtige zorgprofessional die zelf patiënt werd en zichzelf vragen bleef stellen over hoe de zorg beter kan. De korte en bondige stijl laat geen lezer onberoerd. ‘Spijkers in mijn huid’ is hierdoor een pageturner en een aanrader voor zorgprofessionals (in opleiding).

 

Carolien Sino

Instituutsdirecteur Verpleegkundige Studies
Hogeschool Utrecht